Różnicując materiały podłogowe, możemy też osiągnąć dodatkową korzyść. Łączenie posadzek wynika bowiem często ze względów praktycznych. W kuchni, jadalni lub tam gdzie strefa przygotowywania posiłków jest elementem większej całości, konieczna będzie trwała i łatwa do utrzymania w czystości podloga. Jest to najlepsze rozwiązanie dla wszystkich intensywnie eksploatowanych powierzchni, które umożliwia jednoczesne zastosowanie eleganckich, ale mniej odpornych posadzek na pozostałym obszarze.

Kolejną sprawą jest znalezienie najbardziej lagodnego przejścia między zróżnicowanymi posadzkami. Linię oddzielającą powinna określać architektura lub podzial funkcjonalny pomieszczenia; możemy też kierować się elementami wystroju wnętrza. jeżeli, na przykład w wyniku przebudowy, dwa pokoje zostały połączone w jeden duży salon, to dawna linia podziału może być właściwym miejscem styku dwóch rodzajów podłogi — zwłaszcza, gdy po obu stronach pozostały łuki lub elementy ścian. Natomiast jeśli kuchnia została zaplanowana za kontuarem w końcu jadalni, to dobrym rozwiązaniem będzie doprowadzenie głównej podlogi do kontuaru, a posadzkę w kuchni należy zaaranżować odmiennie.

Najmniej widoczne połączenie różnych rodzajów podłóg w jednym wnętrzu uzyskamy, zestawiając dowolne materiały, ale o tym samym odcieniu. Na przykład jasna podloga drewniana w jadalni utworzy harmonijną całość z jasnymi plytkami ceramicznymi w przylegającej kuchni. Nic nie stoi na przeszkodzie, by tworzyć mocne kontrasty materialów, kolorów lub wzorów. Tam gdzie nie ma żadnych przegród architektonicznych lub też sposób, w jaki zamierzamy zaaranżować daną przestrzeń, nie przystaje do istniejącego układu pomieszczeń, możemy swobodniej stosować różne pokrycia podlogowe.

Najlepsze efekty osiągniemy, jeśli zachowamy na całej powierzchni podłogi ten sam rodzaj materiału, różnicując tylko jego kolor lub wzór Doskonale nadaje się do tego celu linoleum lub wykladziny gumowe — możemy wycinał z arkusza dowolne ksztalty, by wstawkami w kontrastowych kolorach zasygnalizować przejście z jednego obszaru do innego. Tanim i efektownym sposobem na wyróżnienie różnych stref jest pomalowanie (na przykład za pomocą wzornika) obrzeży na deskach podłogowych; niekiedy daje to zaskakujące efekty i pozwala „rzeźbić” przestrzeń. Inna metoda to wprowadzenie ornamentów w obrębie większej powierzchni z jednolitych kolorystycznie plytek ceramicznych. Pamiętajmy jednak, że ostre kontrasty nie dają najlepszego efektu w przypadku wykładzin dywanowych. Dlatego lepiej unikajmy sytuacji, gdy dywany o różnych wzorach i kolorach stykają się bez rozdzielającego je pasa posadzki wykonanej z innego materiału.

Dwupoziomowość wnętrza jest również dobrym pretekstem do łączenia różnych rodzajów podlogi. Zwykle przejście na inny poziom, które nie jest wyróżnione kolorem lub wzorem, może w pewnych sytuacjach sprawiać niekorzystne wrażenie. Należy także rozważyć aspekt bezpieczeństwa.

Schody to jeszcze jeden element wnętrza zasługujący na wyróżnienie za pomocą barwnego chodnika lub zmiany okładziny stopni. Jeśli są kręte lub mają nietypową konstrukcję, mogą być mocnym akcentem w architekturze pomieszczenia bez dodatkowych zabiegów dekoratorskich. Natomiast tradycyjne, proste schody drewniane będą wyglądać lepiej z odmiennym wykończeniem.